Στη χώρα του μύθου, την εποχή της μαγείας,
το πεπρωμένο ενός μεγάλου βασιλείου στηρίζεται στους ώμους ενός νέου.
Το όνομά του...
Μέρλιν.
Αρθούρε, δεν είσαι σοβαρός.
- Τι προτείνεις; - Οτιδήποτε.
Είναι επικίνδυνη η κοιλάδα. Κανείς λογικός δε θα ερχόταν.
Ακριβώς.
Το δρομολόγιο είναι μυστικό.
- Όχι τόσο μυστικό. - Μη γίνεσαι αλαζόνας.
Αρθούρε.
ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΔΥΟ ΑΦΕΝΤΑΔΩΝ
Πρέπει να ηρεμήσουν.
Τον δούλεψαν. Πάνω σου.
Ξεκουράσου κι αύριο μου γυαλίζεις την πανοπλία.
Το θέλει το τρίψιμό της.
Έχω δει χειρότερα.
Σίγουρα, όμως.
Σε νεκρούς.
Δε θα πεθάνεις. Μην είσαι τόσο δειλός.
Αν πεθάνω, θα με λες ήρωα;
Πιθανόν.
Όσο ζω, είμαι δειλός.
Έτσι πάει. Παίρνεις δόξα όταν δεν είσαι εδώ να χαρείς.
Εκτός αν είσαι βασιλιάς.
Ας κερδίζω κάτι.
Έχεις έναν τέλειο υπηρέτη.
Έχεις δίκιο.
Ισχύει.
Έναν υπηρέτη πολύ γενναίο...
και απίστευτα πιστό.
Καθόλου δειλό.
Μου έσωσες τη ζωή.
Θα το έκανες για μένα.
Μακάρι να μέναμε για ξεκούραση, μα θα μας φάνε λάχανο.
Άφησέ με.
Δεν είναι ώρα για αστεία.
- Άφησέ με, σε παρακαλώ. - Ναι, ό,τι πεις.
Μέρλιν.
Πόσους άντρες χάσαμε;
Πόσους μου έφερες;
Πόσους υπηρέτες;
Ο Αρθούρος ήταν κοντά.
- Και; - Δε φταίμε για την κατολίσθηση.
Θα γυρίσω στο Κάμελοτ.
- Ο γιατρός με υποψιάζεται. - Ο Γάιος είναι ξύπνιος, πρόσεχε.
Αν αποκαλυφθεί ποιος είσαι, θα μου είσαι άχρηστος.
Μοργκάνα.
- Θα τον σκοτώσω αυτόν εδώ. - Δε θα το κάνεις.
Ο Αρθούρος συμπαθεί το αγόρι.
Ίσως φανεί χρήσιμος.
Πολύ χρήσιμος.
Καλημέρα.
Όντως;
Μην κάνεις έτσι.
Έχουμε πολλά να πούμε.
Έχω να σε δω από όταν καταδίκασες την αδερφή μου σε αργό και οδυνηρό θάνατο.
Ματαίωσες τα σχέδιά μου και με ανάγκασες να ζω σε ένα χαμόσπιτο.
Μου κάνεις μια χάρη;
Μίλα στον Αρθούρο.
Με θεωρεί αποτυχημένο.
Είμαι περήφανος για όσα κατάφερα.
Θα πεθάνω ευτυχισμένος.
Δε θα πεθάνεις.
Όχι.
Δε θα το κάνω τόσο εύκολο.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Ο Μέρλιν;
Ζει.
Τον είδα ζωντανό.
Στείλτε περιπολίες το πρωί. Χτενίστε το δάσος.
Μάλιστα, άρχοντα.
Θα τον βρούμε, Γάιε.
Αλήθεια.
Ένα πράγμα δεν καταλαβαίνω, Μέρλιν.
Είσαι απλώς υπηρέτης του.
Κι όμως, είσαι πρόθυμος να πεθάνεις για εκείνον.
Τι κάνεις;
Σου καθαρίζω τις πληγές.
Ξέρω τι κάνεις, αλλά δεν καταλαβαίνω το γιατί.
Εγώ ρώτησα πρώτη.
Γιατί είσαι τόσο πιστός;
Δεν περιμένω να καταλάβεις, Μοργκάνα.
Δεν έχεις αίσθηση καθήκοντος, αίσθηση αφοσίωσης.
Κάνεις λάθος.
Μη νομίζεις ότι δεν το κατανοώ, επειδή δεν έχω πια πίστη σε κανέναν.
- Χτενίσαμε το δάσος. - Ξανά.
Άρχοντα.
Κανένα ίχνος του.
Βρήκαμε μόνο αυτό.
Λυπάμαι που έχασες έναν τόσο πιστό...
Οι μισθοφόροι;
Δε βρήκαμε ίχνος τους.
Θα τους έστειλε το φίδι, ο Άλινορ.
Δεν μπορεί.
Πώς;
Το δρομολόγιό μας ήταν γνωστό μόνο σε δικούς μας.
Τι καταλαβαίνουμε από αυτό;
Υπάρχει προδότης.
Μάλλον δεν έχεις ξαναδεί φομόρα.
Είναι λίγο γκρινιάρικο.
Δεν έχει συνηθίσει στο φως.
Φίλε μου,
σε κάλεσα για έναν πολύ σημαντικό λόγο.
Το φομόρα είναι της σκοτεινής μαγείας.
Και να του κόψεις το κεφάλι, δεν πεθαίνει.
Θα του φυτρώσει άλλο.
Στην παλιά θρησκεία, το τιμούσαν οι πρωθιέρειες,
γιατί μπορούσαν να ελέγχουν το μυαλό.
Θα σου ρουφήξει την ενέργεια
και δε θα είσαι πια εσύ.
Στη θέση της, θα υπάρχει μόνο μία σκέψη.
Θα αναπτυχθεί, μέχρι να σε πλημμυρίσει.
Θα γίνει σκοπός της ζωής σου.
Δε θα ηρεμήσεις αν δε γίνει.
Είναι μια απλή σκέψη.
Σκότωσε τον Αρθούρο.
Ποιος είσαι;
Ο νέος σας υπηρέτης.
Γυάλισα την πανοπλία σας, ακόνισα το σπαθί σας, διάλεξα ρούχα.
Έχει μία ψύχρα σήμερα, άρχοντα.
Αν μου επιτρέπετε,
θα σας σερβίρω πρωινό.
Πώς λέγεσαι;
Τζορτζ, στην υπηρεσία σας.
Άκου, Τζορτζ, είναι πολύ εντυπωσιακά όλα αυτά.
Αλήθεια. Μα, έχω ήδη υπηρέτη.
Είναι χάλια, δεν έχει καθόλου τρόπους.
Ξεχνάει συνέχεια.
Συνήθως τριγυρίζει στο καπηλειό.
Είναι, όμως...
ο υπηρέτης μου.
Πάντως μου αρέσει έτσι.
- Ανησυχώ κι εγώ. - Δεν αλλάζω γνώμη.
Κι αν οι μισθοφόροι έφυγαν;
Πρέπει να πάω.
Οι περίπολοι δεν τον βρήκαν.
Περιμένεις να το δεχτώ; Να κάτσω εδώ και να αποδεχτώ ότι πέθανε;
- Πρέπει να προσπαθήσω. - Το ξέρω, απλώς...
Τουλάχιστον μην πας μόνος.
Δε θα πάει μόνος.
Με καταδίκασες σε ανόητη κουβεντούλα.
Ωραία.
- Θα γυρίσουμε. - Το ελπίζω.
Ξέρεις τι μ' αρέσει στον Μέρλιν;
Δεν περιμένει ποτέ επαίνους.
Κάνει τόσα πράγματα, απλώς για να τα κάνει.
Εμφανίσου.
Μέρλιν!
Νόμιζα ότι σε χάσαμε.
Μην το ξανακάνεις αυτό, Μέρλιν.
Δεν το σηκώνει η καρδιά μου.
Έχεις γεράσει.
- Τι είναι αυτό; - Για το καλωσόρισμα.
Το αγαπάς.
Καλύτερα να παραμείνεις στα φίλτρα σου.
Είναι σαν το έλος όπου με βρήκαν.
- Πώς απέδρασες; - Άνετα.
- Να σε ρωτήσω κάτι; - Φυσικά, ό,τι θες.
Ποιο είναι το πιο ισχυρό δηλητήριό σου;
Μπορούσα να ρίξω δηλητήριο στο φαγητό των ληστών και δεν είχα καθόλου.
Μάλλον το ακόνιτο.
Ακόνιτο.
Θα έχω λίγο πάνω μου στο εξής.
Ίσως πρέπει να σκοτώσω κάποιον.
Όντως.
Βρομάς πιο πολύ από το φαΐ σου.
Πίσω στη δουλειά ή θα το καθαρίσω με τη μούρη σου.
Ελάνθρωπε.
Μυρίζεις καλύτερα.
Είναι για τον βασιλιά του Κάμελοτ, όχι για τα βρομόχερά σου.
Ευχαριστώ. Πολύ ευγενικό.
- Έπρεπε να το φανταστώ. - Γεια.
Τι είναι αυτό;
Μεσημεριανό.
Ξέρω ότι αξιοποιείς κάθε ευκαιρία να είσαι κοντά του,
αλλά κατάντησε γελοίο.
Θα τον κάνεις και μπάνιο;
- Τι συμβαίνει; - Αυτό συμβαίνει.
Ήθελα να βοηθήσω, να σε ξεκουράσω.
Δε θέλω ξεκούραση.
Ξέρεις πόσο μου πήρε να μαγειρέψω αυτό το γεύμα;
Απλώς έγινε κακή συνεννόηση.
Παίρνεις το μέρος της.
Ορίστε;
Νομίζω πως είσαι κουρασμένος.
Πέρασες ταλαιπωρία.
Θέλω να επανέλθω στα κανονικά μου καθήκοντα.
Θα με βοηθήσεις να ετοιμαστώ για την τελετή της ιπποσύνης αργότερα.
Ευχαριστώ.
- Μέρλιν, είσαι καλά; - Πηγαίνω πάνω κάτω.
Το βλέπω.
Για να πηγαίνω πάνω κάτω, δεν είμαι καλά, Γάιε.
- Γι' αυτό ρώτησα. - Έχω ένα πρόβλημα.
Πρέπει να λάβω υπόψη μου πολλούς παράγοντες
και δεν έχω βρει ακόμα τη λύση.
Μπορώ να βοηθήσω;
Όχι.
Θα ήθελες να το μοιραστείς μαζί μου;
Όχι.
Δύο μυαλά καλύτερα από ένα.
Όχι όταν το ένα είναι το δικό σου.
Τι θέλεις;
Ο Αρθούρος θέλει τόξο.
Αυτό είναι αρχαίο.
Ούτε μύγα δε σκοτώνει.
Για να σκοτώσεις μύγα, άνθρωπο, ποιο θα διάλεγες;
Ένα σαν αυτό.
Σκαλισμένο από φλαμουριά 50 ετών.
Πρόσεχε.
- Κάνει αυτό; - Αμέ, μια χαρά κάνει.
- Γιατί το θες; - Για να σκοτώσω τον Αρθούρο.
- Σε έχει τρελάνει, έτσι; - Όχι για πολύ, όμως.
Εδώ να δεις άσκοπα πράγματα.
Έχουμε προδότη ανάμεσά μας κι εγώ να ετοιμαστώ για την τελετή.
Ίσως ιππότης θέλει να με σκοτώσει.
Ίσως είσαι εσύ.
Ηρέμησε, δεν πιστεύω ότι θα με σκοτώσεις.
Ακόνιτο.
Λυκοκτόνο για σένα.
Ό,τι πιο θανατηφόρο.
Είχε στο φαΐ του Αρθούρου.
Ο Μέρλιν πήρε λίγο, νωρίτερα.
Θύμωσε που ο Αρθούρος δεν το έτρωγε.
Συμπεριφέρεται πολύ περίεργα.
- Γιατί να θέλει να τον σκοτώσει; - Δε θα έπρεπε.
Μάλλον δεν είναι καλά.
- Είδες τον Μέρλιν; - Στο οπλοστάσιο.
Τι ήθελε;
Ένα τόξο.
Ο Αρθούρος τον τρελαίνει.
Γιατί το λες;
Είπε ότι θα τον σκοτώσει.
Πώς σου φαίνεται ο Πέρσιβαλ;
Σωματώδης.
Και γι' αυτό είναι προδότης;
Θα ντυθείς;
Βιάζεσαι;
Ο Σένρεντ σκότωσε την οικογένειά του.
Σιχαίνεται τη Μοργκάνα.
Έχεις δίκιο.
Έχει ορκιστεί αφοσίωση.
Κακώς τον αμφισβητώ. Δε θα το σκέφτομαι.
Πρέπει να ντυθείς.
Όντως.
Ο Έλιαν δεν ήρθε μαζί μας.
Ίσως τον απασχολεί η σχέση μου με την Γκουίνεβιρ.
Θα μπορούσε να είναι ο προδότης;
Ο πατέρας μου σκότωσε τον δικό του. Φέρε μου το σπαθί.
Το τελετουργικό σπαθί. Φυσικά.
Αν και δεν πιστεύω ότι θέλει το κακό μου, δεν εμπιστεύομαι κανέναν.
Νομίζω, Μέρλιν, είσαι ο μόνος που εμπιστεύομαι.
Ξέρω, έχω αργήσει.
Το φοβόμουν.
- Τι είναι; - Ένα φομόρα.
Όποιος το τοποθέτησε, έχει μεγάλες ικανότητες.
- Τι κάνει; - Στην παλιά θρησκεία,
η πρωθιέρεια έλεγχε με αυτό το μυαλό των εχθρών της.
Αφού εγκαθιστούσε μία σκέψη,
το θύμα δε σταματούσε, αν δεν την έκανε πράξη.
Θα παραλύσουμε το ερπετό.
Είναι νεκρό;
Δυστυχώς, όχι.
Κοιμάται.
Τώρα είναι το δύσκολο. Τη λεπίδα.
- Αυτό ήταν; - Έτσι πιστεύω.
Έχουμε τον παλιό Μέρλιν.
Ο Αρθούρος είναι ασφαλής.
Ας το ελπίσουμε.
Αρθούρε.
Δε σε περίμενα.
Θέλω να συζητήσω κάτι μαζί σου.
Φυσικά.
Το θέμα του προδότη το αντιμετωπίζω πιο σοβαρά από σένα.
Ελπίζω να μην εννοείς πως...
Ερευνώ πώς βρήκαν οι μισθοφόροι το δρομολόγιο μέσα από το δάσος.
Οι ιππότες δεν μπορούσαν να με προδώσουν.
Ανέκρινα τους συμβούλους, τρεις γνώριζαν τη συμφωνία.
Από αυτούς,
μόνο εσύ
ήξερες το δρομολόγιό μου.
Υπονοείς πως...
Δε χαίρομαι που σε αμφισβητώ, θείε.
Σε διαβεβαιώνω, τότε,
δεν πρέπει να αμφιβάλλεις.
Είσαι ό,τι έμεινε από την αδερφή μου.
Αν προδώσω εσένα,
προδίδω κι εκείνη.
Δε θα το έκανα ποτέ.
Γνώριζε και κάποιος άλλος το δρομολόγιο.
Ο Γάιος.
Πώς νιώθεις;
- Καλύτερα από ποτέ. - Χαίρομαι που επέστρεψες.
Τι θυμάσαι;
Από τι;
Μάλλον τίποτα, λοιπόν.
Σήμερα θα είναι μια καλή μέρα.
Ο πατέρας με ετοίμασε για βασιλιά.
Αλλά δε μου είπε πόσο μοναχικό είναι.
Πώς είναι να περιμένουν όλοι από σένα να τους δώσεις μία απάντηση.
Όσα χρόνια τον παρατηρούσα, ποτέ δεν αμφιταλαντεύτηκε.
Ήταν δυνατός, σίγουρος.
Εγώ δεν είμαι έτσι ακόμα.
Εκτιμώ την καθοδήγηση.
Ίσως είμαι ανόητος.
Όλοι έχουν το σχέδιό τους.
Δεν εμπιστεύομαι κανέναν.
Συμφωνείς; Γκουίνεβιρ!
Αρθούρε.
Γάιε.
- Δεν είσαι ο Μέρλιν. - Όχι.
Είχε πρόβλημα το νερό.
Αλήθεια;
Ναι, είναι κρύο.
Πολύ.
Ο Μέρλιν το 'χει, μην κάνεις μπάνιο.
Σωστά.
- Πάλι καλά δεν είμαι βρόμικος. - Πάλι καλά.
Για να καταλάβω.
Σκοτώνεις ένα, βγαίνει άλλο;
Έτσι είχα ακούσει, δεν πίστευα ότι αληθεύει.
Αυτό θα βοηθήσει.
Τι είναι αυτό; Οι κάλτσες του Αρθούρου;
Τι μου κάνεις;
Σε εμποδίζω να σκοτώσεις τον βασιλιά.
Λοιπόν,
δε θυμάσαι τίποτα;
Θυμάμαι τη Μοργκάνα, ένα φίδι, αλλά...
Τίποτα άλλο.
Όχι.
Πάλι καλά που είσαι χάλια δολοφόνος.
Όλα καλά τώρα.
- Νιώθω καλά. - Για τώρα.
Το ερπετό κοιμάται.
Όταν ξυπνήσει, η Μοργκάνα θα σε ελέγχει.
- Θα σκοτώσεις τον Αρθούρο. - Πώς θα το ξεφορτωθούμε, αν μεγαλώνει;
Υπάρχει τρόπος.
Να σκοτώσεις τη μητέρα του.
Να βρω τη Μοργκάνα;
Πότε θα ξυπνήσει;
Σε καμιά μέρα.
Μην πας μόνος.
Δε θα πάω.
Όχι όπως είμαι.
Θα πάω σαν 80χρονος.
Τι να πω στον Αρθούρο;
Ότι είμαι κάπου.
Όχι στο καπηλειό.
Κύριοι.
Τι ευχάριστη έκπληξη.
Μακάρι να λέγαμε το ίδιο.
Φύγε από το άλογο, σε παρακαλώ.
Τι τρόποι! Θαυμάζω όσους μιλάνε τόσο ευγενικά.
Τώρα.
Ψήλωσες;
Θα κοντύνεις, αν σε περιλάβω.
Ωραία, μ' αρέσει.
Κάπου στον κώδικα των ιπποτών θα λέει πώς να φέρεσαι στους γέρους.
Δεν είσαι οποιοσδήποτε γέρος.
- Ξέφυγες από τις φλόγες. Δε θα ξαναγίνει. - Και;
- Κι εσύ δεν είσαι αυτό που φαίνεσαι. - Τι λέει;
Θα σε σκοτώσω επιτόπου.
Ο Αρθούρος θα τον προτιμούσε ζωντανό.
Ο Αρθούρος δε θέλει να με δει, πιστέψτε με.
Βασικά,
αν με δει ο Αρθούρος,
θα διατρέξει θανάσιμο κίνδυνο.
Απειλείς τη ζωή του βασιλιά μας;
Πέρσιβαλ.
Είναι σπαθί, πονάει.
Δυστυχώς, σας πληροφορώ,
αν δε με αφήσετε να φύγω,
σίγουρα θα σκοτώσω τον βασιλιά σας.
- Ξαναπές το. - Κουφάθηκες;
Σταμάτα.
Ευχαριστώ, κύριοι.
Πολύ ευγενικό που βοηθάτε έναν γέρο.
Ηλίθιοι.
Μου φέρνεις νέα για τον θάνατο του αδερφού μου;
Μακάρι να ίσχυε.
Φέρνω, όμως, πληροφορίες
αντίστοιχα δελεαστικές.
Φύτεψα τον σπόρο της υποψίας στο μυαλό του βασιλιά μας.
Έριξα ένα χτύπημα στην καρδιά του παλιού Κάμελοτ.
Για πες.
Ο Αρθούρος δεν ήταν σίγουρος για τα κίνητρά μου.
Γύρισα την κατάσταση υπέρ μας.
Πώς κι έτσι;
Έμπλεξα έναν παλιό σου φίλο.
Τον Γάιο.
Έρχονται ενδιαφέρουσες μέρες για τον γιατρό μας.
Καλά έκανες.
Δεν τις λες και δελεαστικές πληροφορίες, όμως.
Είναι νεκρός;
Όχι.
Έχει τραυματιστεί θανάσιμα;
Έχει έστω πονοκέφαλο;
Όχι.
Άρα...
μπορείς καλύτερα.
Και θα το κάνεις.
Δεν είσαι αληθινός.
Ό,τι πεις.
Είσαι στη φαντασία μου.
Ακριβώς.
Δεν είμαι εδώ. Προσποιήσου...
ότι δεν είμαι εδώ.
Θα πάρω αυτό και θα φύγω.
Λοιπόν, Έμρις,
δε θα είσαι η καταστροφή μου.
Αν είναι να με σκοτώσεις, πες μου ποιος είσαι.
Ο Αρθούρος σε έστειλε;
Δεν είσαι φίλος του.
Η μαγεία δεν έχει θέση εδώ.
Μέχρι να πάρω τον θρόνο.
Άσε με να ζήσω.
Θέλω ό,τι δικαιούμαι.
Ίσως,
τελικά γίνει.
Αρχίζει να γίνεται συνήθεια.
- Ελπίζω όχι. - Λοιπόν...
Μην ανησυχείς.
Δεν μπορεί να μεγαλώσει ξανά.
Μέρλιν.
Επέστρεψες.
Να κοιτάξω;
Αφαιρέθηκε τελείως.
Δε θα σκοτώσω τον Αρθούρο.
Σπουδαία νέα.
Αν και, μάλλον τώρα θέλει εκείνος να σε σκοτώσει.
Δύο ολόκληρες μέρες στο καπηλειό.
Δεν ήταν τόσο πολύ.
Δώσε μου έναν λόγο να μη σε ξεφορτωθώ.
Ποιος θα σου γυαλίζει την πανοπλία, θα σου φτιάχνει πρωινό,
θα φέρνει ρούχα;
Κάποιος θα βρεθεί.
Τζορτζ.
Μέρλιν.
Ο Τζορτζ.
Ο πιο αποδοτικός υπηρέτης που έχω δει ποτέ.
Θα σε διδάξει.
Θα με διδάξει;
Αν θες τη δουλειά.
Πάμε στο οπλοστάσιο.
Πρώτο μάθημα, γυάλισμα.
Κι εγώ το αγαπώ.
Πες μου κάτι.
Αν είναι τόσο καλός, κράτα τον.
Δεν έχω γνωρίσει τόσο βαρετό άνθρωπο.
Λέει αστεία για τον μπρούντζο.
Τέλος πάντων,
πήγαινε, θα έχει πλάκα.
Μοργκάνα;
Μοργκάνα.
Μέρλιν.
Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Άντε, κοιμήσου.
Τον θεωρούν προδότη, μα δεν είναι.
Έχει απαχθεί. Ίσως είναι νεκρός.
Ποιος είναι ο Έμρις;
Ο Μέρλιν μάς κατάλαβε.
Ψάχνει τον Γάιο ακόμη και τώρα.
Ξέρεις ποιος είναι ο Έμρις;
Ξέρω.
Πες μου.
Υποτιτλισμός: Δημήτρης Λεμονής